Czy to jest miłość, czy to jest przyzwyczajenie?

Niemal każdy związek na początku jest zbudowany na wyjątkowej wręcz bliskości partnerów i ich nierozerwalności. Potem przekształca się on w fazy bardziej dojrzałe i kompletne, gdzie obok aspektów fizycznych są też aspekty wspólnoty i przyjaźni. W dalszej fazie dominuje zazwyczaj przyjaźń i partnerstwo.

Czasami jednak takie pozytywne aspekty bycia razem potrafią zamierać, podobnie jak stało się to wcześniej z fizycznością związku. Jak się zorientować, że w związku zaczyna się źle dziać i tak naprawdę trudno już mówić o jakimkolwiek związku, bo partnerzy de facto żyją obok siebie, a nie razem?

Sygnały alarmowe w związku pustym

Związek pusty to związek, w którym wszystkie pozytywne elementy odeszły w niepamięć, a elementy negatywne, wynikające ze zwykłych tarć międzyludzkich, jak również z goryczy wywołanej utraceniem cech pozytywnych, zaczynają dominować. W praktyce trudno jest go zidentyfikować, ponieważ rodzi się powoli. Zazwyczaj jednak dość charakterystyczne przejawy pogłębiania się patologii przybierają bardzo specyficzne kształty:

I. Czas spędzany razem jest tak naprawdę czasem spędzanym osobno, ale obok siebie;

II. Do irytacji doprowadzają drobne błahostki zrobione lub spowodowane przez drugą osobę;

III. Pogląd drugiej osoby wydaje się wystarczającym powodem do tego, by poważnie rozważyć pogląd dokładnie przeciwny;

IV. Nad sytuacjami konfliktowymi przechodzi się do porządku dziennego, bo nikomu nie chce się już kłócić;

V. Empatia staje się coraz trudniejsza i partnerzy mają kłopot ze zrozumieniem postawy drugiej osoby;

VI. Nie ma już czasu przeznaczonego tylko dla partnerów razem i w ogóle nie są podejmowane próby, by taki czas znaleźć;

VII. Pojawiają się myśli mówiące, że głównym powodem podtrzymywania związku są wspólnie podjęte zobowiązania, zwłaszcza wychowywanie dzieci;

VIII. Jakiekolwiek rozmowy o uczuciach i odczuciach są dawno zapomnianym artefaktem przeszłości;

IX. Odczucia i opinie partnera nie są czymś, czym warto by się było zainteresować;

X. Trudno jest partnerom wskazać, jakie były powody stworzenia związku u jego powstania;

XI. Dostrzeganie wad staje się coraz prostsze;

XII. Zamiast towarzystwa partnera, wybiera się towarzystwo przyjaciół lub telewizora.

Kiedy zaczyna się pojawiać kilka zjawisk z powyższej listy, pytanie o to, czy związek ma jeszcze jakąkolwiek realną szansę na przetrwanie, staje się bardzo zasadne.

4 thoughts on “Czy to jest miłość, czy to jest przyzwyczajenie?

Dodaj komentarz